ည

အဲဒီညကေပါ႔...
ငါ႔ရဲ႕ရင္ခုန္သံေတြဟာ
နာရီလက္တံေတြကို
တေရြ႕ေရြ႕ခိုစီးေနခဲ႔တယ္...

ဒီဂရီသံုးရာ႔ေၿခာက္ဆယ္ကို
အၾကိမ္ၾကိမ္လွည္႔ပတ္မိတာနဲ႔အမွ်
ငါ႔ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္နံရံေတြလည္း
တစတစၿပိဳက်ခဲ႔ရေပါ႔...

အလင္းေရာင္ကိုတမ္းတစြာနဲ႔
ေခါင္းေမာ႔ၾကည္႔မိေတာ႔
ၿဖဴဆုတ္ဆုတ္မ်က္ႏွာၾကက္က
ငါ႔ကို ေလွာင္ရယ္ေနတယ္...

ေၾသာ္...
နံရံေၿခာက္ခုရဲ႕ၾကား
ငါတစ္ေယာက္တည္းပါလား...

ငါ႔နံေဘးမွာေတာ႔
ဆြံ႕အေနတဲ႔
တယ္လီဖုန္းေလးကလြဲလို႔...........

ပန္းဘ၀

ေနေရာင္ေတြမခ
အပူဒဏ္ေတြေ၀းေလစြရယ္လို႔
ေအးလွၿပီမထင္လိုက္ပါနဲ႔...

ေနၿခည္ေအာက္မွာ
ေရႊရည္လႊမ္းလို႔လန္းဆန္းလိုေပမယ္႔
ဒို႔ေလ...
ေလာင္းရိပ္မိတဲ႔ပန္းရယ္မို႔.......

အဲဒီေန႔က

အဲဒီေန႔က မိုးရြာေနခဲ႔တယ္

သဲသဲမည္းမည္း
မစဲစတမ္း ပြဲၾကမ္းခဲ႔တဲ႔မိုး...

အဲဒီေန႔က...
ငါ႔နားထဲ အထပ္ထပ္ရိုက္ခတ္ေနခဲ႔တဲ႔
ပဲ႔တင္သံေတြဟာ
မိုးခ်ဳန္းသံေတြလား???
လြတ္လပ္ခြင္႔ေပးပါေတာ႔ဆိုတဲ႔
နင္႔ရဲ႕ေတာင္းဆိုသံေတြလား???

အဲဒီေန႔က
ငါ႔ပါးၿပင္ေပၚ
အဆက္မၿပတ္ စီးဆင္းေနခဲ႔တာေတြဟာ
ပူေလာင္တဲ႔ ငါ႔မ်က္ရည္ေတြလား???
ေအးစက္စက္ မိုးေရေတြမ်ားလား???

အဲဒီေန႔က
ငါ႔ရင္ဘတ္ထဲက ႏွလံုးသားအစံုဟာ
အခ်စ္လြန္လို႔ ႏြံနစ္ခဲ႔ရတာလား???
ၾကင္နာလြန္းတတ္ခဲ႔လို႔
နာက်င္ခဲ႔ရတာလား???

ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ႔..
အဲဒီေန႔ကမိုးရြာေနခဲ႔တယ္
သဲသဲမည္းမည္း
မစဲစတမ္း ပြဲၾကမ္းခဲ႔တဲ႔မိုး......

မူပိုင္

ကၽြန္မရင္တြင္း
ခို၀င္ဖြဲ႔တည္
ရင္ခုန္ၿခင္းသည္... ေမာင္႔အတြက္...

ကၽြန္မရင္တြင္း
တမ္းတၿဖစ္တည္
ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္းသည္... ေမာင္႔အတြက္...

ကၽြန္မရင္တြင္း
ခိုင္မာေဆာက္တည္
ယံုၾကည္ၿခင္းသည္... ေမာင္႔အတြက္...

ကၽြန္မရင္တြင္း
ညင္သာစီးဆင္း
ၾကင္နာၿခင္းသည္... ေမာင္႔အတြက္...

ခို၀င္လာတဲ႔ ရင္ခုန္ၿခင္း..
တမ္းတမိတဲ႔ ေမွ်ာ္လင္႔ၿခင္း..
ခိုင္မာသြားတဲ႔ ယံုၾကည္ၿခင္းႏွင္႔...
ညင္သာလြန္းတဲ႔ ၾကင္နာၿခင္းအားလံုးတို႔သည္..
ခ်စ္ၿခင္းေစရာ ေမာင္႔ထံသို႔သာ.....

ဒီကဗ်ာေလးကို လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၆ ႏွစ္ေလာက္က ေမာင္႔အတြက္ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေရးေပးခဲ႔တာပါ... ကၽြန္မေရးတဲ႔ ကဗ်ာေတြကို နားမလည္ဘူးဆိုလို႔ အရိုးရွင္းဆံုးၿဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားထားရတာေလ... ဒီကဗ်ာကိုေတာ႔ နားလည္ပါသတဲ႔... ေတာ္ေသးတာေပါ႔ေနာ္... :)

ခေရ

ႏွင္းအဆမ္းမွာ
ၿဖန္းခနဲပြင္႔
လန္းဆန္းမာန္၀င္႔မယ္မွမၾကံေသး
ေလသင္႔ရာ ေၾကြလြင္႔ရၿပီ
ဒို႔ေလ.... ခေရပြင္႔ေလးေပါ႔....

ေၿမထက္ကေကာက္ကာယူမယ္႔...
ေရႊလက္ကိုေတာင္႔တေနဆဲ...
ေဟာ... ေၿခတစ္ဖက္...
ဒို႔... ေၾကပ်က္ရေတာ႔မယ္ေလ...

ရင္ခြင္ရဲ႕အလင္း

အရင္တုန္းကေပါ႔...
ငါ႔ရင္ခြင္ေၿမတလင္းမွာ
လေရာင္က်င္းလို႔လင္းခဲ႔ဖူးပါရဲ႕...

ရက္စက္မႈတိမ္လႊာအဖံုးမွာ
အမုန္းဆိုတာမရွိေပမယ္႔..
ရႈံးၿပီဆိုတဲ႔အသိက
ရင္ကိုထိမွန္ေပါက္ကြဲေစတယ္...

လေရာင္မရွိတဲ႔
ညေမွာင္အတိမွာ
လမ္းေပ်ာက္လုဆဲ ငါ႔၀ိဥာဥ္အတြက္...
ႏွလံုးသားကိုမီးစာတင္..
ႏွလံုးေသြးကိုေလာင္စာၿပဳလို႔..
ခုခ်က္ခ်င္းေလာင္ကၽြမ္းကာလင္းေစမယ္..
လမင္းရဲ႕အလင္း....
မင္းမရွိလဲၿဖစ္ပါတယ္...

ဒီကဗ်ာေလးက ဒုတိယႏွစ္တုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ စုၿပီး ပထမဆံုးထုတ္ၿဖစ္တဲ႔ ေနေလာင္ circuit တို႔ရဲ႕သမိုင္းဆိုတဲ႔ ကဗ်ာစာအုပ္ထဲကေလ... အဲဒီစာအုပ္ထြက္ၿပီး ေနာက္တေန႕လဲက်ေရာ ရည္းစားေဟာင္းက ကိုယ္ေပးထားဖူးတဲ႔ လက္ေဆာင္ေတြေရာ စာေတြေရာ ၿပန္လာေပးသြားေလရဲ႕... သူ႕နာမည္က လေရာင္ တဲ႔...

My Next Home

The world of Moe Thanzin ကို လာခဲ႔ပါေနာ္..